Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Pszczynie


- HISTORIA ADWENTYZMU NA ZIEMI PSZCZYŃSKIEJ -

Początki


Pierwsze osoby na tym terenie otworzyły swoje serca na słowa Dobrej Nowiny w 1924 roku za pośrednictwem W. Czembora. Byli to członkowie rodziny Watutów i Miklerów. Rok później odbył się chrzest i przymierze z Panem zawarły 4 osoby, które wraz z pięciorgiem dzieci zostały przyjęte do społeczności adwentystycznej w Czechowicach. Nowo ochrzczeni ze szczególnym zaangażowaniem opowiadali innym o swoich doświadczeniach z Bogiem. W krótkim czasie prawdą zainteresowane zostały kolejne rodziny Głąbek i Wagner. Następne chrzty w latach 1926 i 1927 to dalsze 13 osób, które oddały swoje życie Jezusowi. Spotkania biblijne prowadzone były w tym czasie przez kaznodziejów Kunica, K.Ruckiego i J.Gomolę w mieszkaniu rodziny Wagner.
Szatan jak zwykle robił wszystko, by zapobiec rozprzestrzenianiu się dobrej nowiny. Wybijano szyby w oknach, napadano na osoby prowadzące spotkania. Mimo to już od kwietnia 1928 roku zorganizowany został w Pszczynie Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Siedemnastu ochrzczonych i siedmioro dzieci zbierało się odtąd w domu braterstwa Głąbków przy ulicy Polne Domy.

Pierwszym starszym zboru został brat Jerzy Mikler. W roku 1929 wybrano na to stanowisko brata Jana Watuta. Kolejni duchowni działający na tym terenie to bracia J.Gomola, I.Tiszler, T.Stekla, Geizler, A.Kruk, Kulesa, E.Niedoba, O.Niedoba. Członkowie zboru byli niezmiernie wdzięczni Bogu, gdy mogli podzielać radość kolejnych osób oddających swe życie w ręce Chrystusa. W 1931 roku Zbór liczył już 21 wyznawców.

Ewangelia głoszona w Porębie koło Pszczyny przez pastora Kulesę została przyjeta przez mieszkańców tej wioski w roku 1932. Tam również zorganizowano zbór, którego aktywnymi członkami byli: siostra Anna Mrozik i brat Jan Migło - dotychczas członkowie zboru pszczyńskiego.

Od roku 1933 nabożeństwa w Pszczynie odbywały się na nowym miejscu, na Kolonii Piłsudskiego u brata A.Miodońskiego. Duch Święty stale oddziaływał na serca ludzkie doprowadzając do kolejnych chrztów. W 1937 roku zbór liczył już 26 wyznawców ochrzczonych oraz dziewięcioro dzieci.

Wybuch II Wojny Światowej doprowadził do rozwiązania Zboru przez władze okupacyjne. Wierni zgromadzali się jednak w małych grupach, by oddawać chwałę Bogu.

Zawierucha wojenna, emigracja i śmierć spowodowały, iż w roku 1945 w Pszczynie pozostało tylko dziesięciu wyznawców adwentyzmu. W związku z brakiem miejsca na wspólne spotkania uczestniczyli oni odtąd wraz z dziesięciorgiem dzieci w nabożeństwach w Domu Modlitwy w Czechowicach-Dziedzicach.


Jubileusz Zboru w Radostowicach w roku 1972

Adwentyści w Radostowicach 4 listopada 1972 roku uroczyście obchodzili 40 rocznicę założenia Zboru. Również w tym dniu nastąpiło otwarcie nowego miejsca zgromadzeń. Zachował się okolicznościowy folder, zawierający pamiątkowe zdjęcie oraz historię Zboru.
Jesienią 1927 roku w okolice Radostowic zawitał kolporter Adwentystów D.S br. Matys.

Pierwszą która zainteresowała się poselstwem adwentowym była siostra Mrozik, która po niedługim czasie została ochrzczona. Tę radosną wieść opowiadała swoim krewnym i bliskim wyniku czego Prawdę Chrystusową przyjął brat Migło.

Pierwsze oficjalne wykłady biblijne zapoczątkował br. Kunitz u braterstwa Wagnerów w Piasku, które dalej kontynuował br. Stekla. W roku 1930 zostają ochrzczone następne trzy osoby, jest to owoc intensywnej pracy nowoochrzczonego br. Migło i pracownika biblijnego br. Kulesy.

Tą kilkuosobową grupę w latach 1928 do 31 odwiedzają kolejno bracia Franciszek Stekla, Aleksander Kruk, Baron. W lipcu 1931 r. zostają ochrzczone cztery drogie dusze, tym samym liczba adwentystów w tym terenie powiększa się do jedenastu.

Ta zorganizowana grupka ciesząc się z ukazanego jej światła Prawdy, postanawia tą radosną wieść przekazywać innym, pomagając w pracy ewangelizacyjnej br. Janowi Gomoli i br. Kulesie, którzy w tym czasie pracowali na tym terenie.

W rok później nastąpiła zmiana pracowników biblijnych i naszą placówkę obejmuje br. Liidke.Do grupy w Radostowicach zostaje przyłączonych następnie kilka osób i powstaje zbór w listopadzie 1932 roku.

Kierownikiem tego zboru zostaje br Migło, w którego mieszkaniu odbywają się nabożeństwa. Z roku na rok powiększała się liczba członków tak, że przed wybuchem drugiej wojny światowej zbór liczył 18 członków dorosłych i 9 dzieci.

Fo tego czasu w zborze Radostowickim pracowali bracia, Erwin Lawaty, Jan Zieliński, Schafer i Czembor jako kaznodzieje, oraz pracownicy biblijni bracia Mikler, Gajzler i Paruzel.

W czasie okupacji ze zrozumiałych względów, zbór zostaje podzielony na grupki, nad którymi pracę duszpasterską wykonują bracia Łehmann, Ohme i Liidke. Mimo tak trudnych warunków Dzieło Pańskie postępuje naprzód, dowodem tego jest zawarcie przymierza z Panem przez chrzest dwóch drogich nam dusz.

Po zakończeniu działań wojennych organizuje się na nowo zbór, przy udziale kaznodzieji br Gomoli a starszym zboru br Pollok który tą ważną funkcję sprawuje aż do obecnego czasu. W roku 1945 odstępuje on część swego mieszkania na kaplicę gdzie odbywają się nabożeństwa do roku 1957. Bowiem w tym roku braterstwo Pollokowie wydzielają na ten cel dwa osobne pokoje, które służą wyłącznie celom religijnym.

W zborze Radostowickim prace kaznodziejską do roku 1972 sprawowali następujący bracia: Gomola, Stekla, Lawaty, Maszczak Andrzej, Lipski, Skrzypczek, Wawrzonek, Englert, Aleksander Baron, Gajzler, Bujak, Niedoba Oskar i obecnie Holeksa.W okresie tym również wykonywali pracę biblijną następujący bracia: Polbok Emil, Harazim, Egon Kulesa, Olma, Kral, Kwiecień, Tadeusz Baron, Szczucki, Duda i obecnie Jaksz.

Do służby w Dziele Bożym ze zboru w Radostowicach wyszli br Harazim, który obecnie nie żyje i br. Pollok Emil, który obecnie jest kaznodzieją w okręgu gliwickim.

Dotychczasowe pomieszczenie zborowe okazało się za małe, ponieważ zbór liczy 27 członków i 13 dzieci. W rozstrzygnięciu problemu lokalowego z pomocą przyszli braterstwo Smykowie, którzy rozumiejąc potrzebę, postanowili wyodrębnić część swego domu na miejsce zebrań religijnych. Dlatego właście z tej okazji dzisiaj, po raz pierwszy zebraliśmy się na tym nowym miejscu, żeby podziękować Bogu za jego opatrzność i opiekę nad zborem w minionych latach, oraz prosić aby łaskawy nasz Pan i Wódz w dalszym ciągu miał nas w swojej opiece prowadząc nas aż do "zwycięskiego onego wielkiego dnia".

25 lecie Zboru w Pszczynie

20.02.2016 roku Zbór w Pszczynie obchodził jubileusz. 25 lat temu otwarto budynek Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego przy ulicy Sokoła 7.


Copyright by Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Pszczynie   |   ul. Sokoła 7, 43-200 Pszczyna